Grote vissen hebben iets mythisch en zijn binnen de karperscene voor velen verworden tot statussymbolen die het ego binnen de subcultuur aanzienlijk opkrikken, of dat denken ze toch. Ooit waren deze onderwatergiganten uitzonderingen, vandaag - en onder invloed van een lustig balletjes strooiend legioen karpervissers - zijn ze steeds talrijker aanwezig.
Toch zijn er grote vissen en GROTE vissen. Die tweede categorie onderscheid zich niet zozeer in gewicht maar wel door het mysterie, de verhalen, de verbeten jacht op, de ongekende schoonheid, de ouderdom,... Het zijn vissen met een verhaal, een verleden en niet gewoon zomaar grote vissen.
In de regio Mechelen is er "de Pompier". De majestueuze spiegel uit de Leuvense Vaart gekenmerkt door een reeks mooie grote schubben op het vissenkleed. De vis dankt zijn naam aan een vangst tijdens een brandweeroefening op de vaart, zo heb ik het mij althans laten vertellen. De Pompier was voor veel karpervissers binnen de Mechelse regio een symbool ... en sprak tot de verbeelding van menig visser. Voor mij persoonlijk is het de eerste vis boven de 20kg die ik uit het water gezien heb. De vangst, de emoties, en de schoonheid van het moment zullen mij altijd bijblijven, al was ik niet de gelukkige vanger.
Sinds enige tijd gaan er geruchten dat de Pompier niet langer in leven zou zijn. Met geruchten is het altijd oppassen geblazen, echter recent heb ikzelf en samen met mij enkele vissers die de Pompier gevangen hebben de laatste foto's van de Pompier gezien.
Hem vangen behoort nu definitief tot het verleden en zij die hem ooit hebben mogen omarmen zullen het moeten doen met de herinnering aan die ontmoeting. De Pompier is vertrokken naar de eeuwige karpervelden, waar hij nu voor eeuwig verder zwemt in het gezelschap van Nooki.
RIP
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten